fds > nl/column/2018/10/10/denkend-aan-een-tent/3

Blog

 
 
10 oktober 2018

Denkend aan een tent

Eerst iets over onze vakantie. We gaan altijd met de tent en bespreken niets van tevoren. Dus aangekomen aan de rand van het gebied waar we heen wilden zagen we een bordje camping en zeiden: even kijken. We hoefden niet verder, ruimte, bomen, schaduw, een riviertje, uitzicht op bergen met sneeuw...Het werd ons stekkie voor de vakantieweken. Ruimte en vrijheid. Dat gevoel krijg ik in een tent. Misschien kregen die vroege aartsvaders dat gevoel ook wel. En het gevoel dat God dichtbij was doordat er niet een muur of zo tussen God en mens aanwezig was. Misschien was God zelfs wel verbonden met het begrip ruimte. Iets wat we in de latere geschiedenis van het jodendom en christendom lang niet altijd kunnen zeggen.

Abraham ging als eerste op weg met één God. Een "gekkie" in de ogen van anderen.
Maar hij ging onderweg. In beweging dus. Zijn woning was een tent. 
Abraham hoorde Gods stem, of misschien ook wel een innerlijke stem. In ieder geval een stem die hem op weg deed gaan. Een nieuwe weg.

Vele mensen zoeken naar andere wegen en nieuwe bronnen, en hebben geen boodschap meer aan christendom en kerk. Sommigen echter verlangen nog steeds of opnieuw naar een plek van bezinning en bezieling waar het verhaal van God en de mensen wordt verteld en zij hun verhaal kunnen doen met alle vragen en twijfels, maar ook met hun ervaringen van hoop en vertrouwen.

De gemeente is een bijzondere plaats. Een soort tent. Met een mogelijkheid tot een lijntje met daarboven. 
Wij zijn gewoon die mensen die in vrijheid onderweg zijn en ruimte mogen zoeken voor toekomst. Gelovend dat God, Gods Geest, met ons meetrekt.
Bij  God is een fundamentele openheid – het nog niet ingevulde – van de toekomst gegeven en is er de ruimte waarin iets kan geschieden, iets nieuws kan gebeuren. Ergens op aarde moet toch iets zichtbaar worden van waar het over gaat in de geschiedenis van God met de mensen. Waarom niet vanuit die kring van mensen die in zijn Geest wil leren leven?  Mensen die met vallen en opstaan zijn spoor willen houden, die zich niet willen overschreeuwen op de hoeken van de straten noch zich ergens achteraf wensen te verstoppen, maar die in hun contacten en ontmoetingen met anderen bereid zijn om rekenschap af te leggen van de hoop die in hen is, zoals Petrus schrijft.

Het vraagt om bewustwording van wat wezenlijk en kostbaar is in ons geraakt-zijn door God, in onze verbondenheid als gemeente en in onze betrokkenheid op de wereld. Dat waar het voor ons werkelijk op aankomt, mogen we met anderen delen.

Gods geest is nabij, alsof we in een tentje zitten.

Wie mag gast zijn in Gods tent? Zij die onderweg zijn met de verhalen, de levenswijze die leidt naar het beloofde land. Een nieuwe mensheid. Gods nieuwe wereld.

Wonen in een tent bevrijdt en geeft nieuwe moed, kracht, inspiratie om weer op weg te gaan.


Terug
  Meer informatie     ANBI-register Friesche Doopsgezinde Sociėteit
 
  contact maandblad privacy
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2018 Doopsgezind.nl