> nieuws

Nieuws

 
28 mei 2020

Pinksterbrief FDS

Vrijdag 29 mei 2020 
Aan de doopsgezinde gemeenten van Friesland, 

Beste zusters en broeders, 
A.s. zondag vieren we Pinksteren, het feest van Gods warme liefde en stralende aanwezigheid die ons omarmt, elke dag weer opnieuw. 
En wat hebben we een behoefte aan die warme liefde in deze tijd, die zo onwerkelijk is en die af en toe zo onmenselijk aanvoelt. We moeten afstand bewaren, terwijl we elkaar het liefst een knuffel willen geven, omdat we elkaar zo lang niet hebben gezien of graag een hand op iemands schouder willen leggen, omdat diegene ziek is of in rouw.

Soms lijkt het wel alsof we in een vreemd land zijn aangekomen, waarin we de weg nog moeten ontdekken. Ons houvast zijn we kwijt en de bekende stip op onze eigen horizon is verdwenen. Veel mensen in onze omgeving maken zich grote zorgen om het voortbestaan van hun bedrijf, anderen zitten over hun baan in. Weer anderen hebben moeten zoeken naar een nieuw dagritme, omdat er ineens een streep kon worden gezet door de wekelijkse activiteiten. Zo hebben we dat ook ervaren in ons bestuur, er ging opeens heel veel niet meer door. De agenda was niet meer nodig en daarmee verdween de spanning, maar ook  de uitdaging en jammer genoeg ook het plezier om ergens met elkaar voor te gaan. Maar zoals bij de meeste besturen en kerkenraden hebben wij als bestuur van de FDS na de eerste schrik de draad ‘gewoon’ weer opgepakt ons gestort in de digitale communicatie. Inmiddels hebben we een paar keer via Zoom vergaderd en na enige opstartproblemen lukte het ons wonderwel om binnen de vastgelegde tijd tot besluiten te komen. Maar we misten de interactie en het plezier om bij elkaar te zijn en van elkaar te horen hoe het iedereen vergaat in deze tijd. De komende week vergaderen we gelukkig weer op locatie, zij het met gepaste afstand!

Zolang we het virus niet direct in onze eigen omgeving meemaken, dan zou je deze tijd weldadig kunnen noemen. Het nieuwe dagritme heeft er niet alleen voor gezorgd dat ons huis is opgeruimd, maar dat het in ons hoofd ook is opgeruimd en dat laatste geeft wel een heel prettig gevoel. 
We hoeven even niks en we hoeven ook even nergens naar toe. Hier in het noorden is het heel rustig, zelfs op de mooie zomerse Hemelvaartsdag was het paradijselijk stil op sommige plekken. Hier in het noorden kunnen we volop genieten van de stilte in ons dorp of onze stad en kunnen we volop genieten van heldere luchten en een stralende zon. Kunnen we volop genieten van zingende vogels, bloeiende bomen en bloemen in tuinen of langs de slootkant.

Wat zou het mooi zijn als dit zo kon blijven, die rust overal en die stilte. Dat vergoedt een beetje het gemis van de nabijheid van de ander, want zoals Adam in het Paradijs een maatje tegenover nodig had, zo missen wij onze familie en vrienden.
We missen onze zusters en broeders met wie we ons verbonden voelen op de huis- bijbel- en gesprekskring. We missen het koor, de quiltgroep, kortom we missen het gemeentezijn, vooral op de zondagmorgen. Natuurlijk kunnen we de contacten onderhouden via de telefoon, een kaartje sturen of de e-mail, maar dat is toch anders.  
Na een vreemd stil Pasen zullen we ook Pinksteren op afstand van elkaar moeten vieren, via de post, de e-mail of You Tube en Omrop Fryslân. Deze tijd heeft ons ook geleerd dat door samenwerking van voorgangers hele mooie dingen tot stand kunnen komen.  Elke gemeente krijgt op deze manier de gelegenheid om diensten mee te vieren. Dat dit allemaal mogelijk wordt gemaakt door heel veel vrijwilligers in onze gemeenten verdient dan ook alle lof! 
Maar wat zouden we graag samen willen zijn om het Pinksterfeest te vieren en dan samen te zingen over de Geest van G’d die waait als een wind op vleugels van de vrede. Te zingen over de warme vrouwelijke kant van G’d, die in stilte werkt en ons mensen voortduwt met zachte krachten. Zij geeft ons moed om op te staan en te zeggen: ’Van nu af aan gaan we het anders doen……..’
Wat zouden we graag onze Vermaning willen versieren met fluitenkruid, boterbloemen, zuring, klaver en pinksterbloemen, net als vroeger met alle kinderen van de zondagsschool voor het Lentefeest. Maar helaas het kan niet, het kan nog niet. Ook al mogen de kerken straks weer open op zondagmorgen, er gelden strenge voorwaarden. Het zal daarom niet gemakkelijk zijn om een dienst te houden zoals wij dat graag willen. Vanwege de anderhalve meter afstand tussen mensen zullen we in de meeste Vermaningen bij toerbeurt naar kerk kunnen gaan. Koffiedrinken voor en na de dienst is niet verstandig en samen zingen is helemaal uit den boze, terwijl we dat nu juist zo graag doen. Muziek en zang zijn toch wel de hoogtepunten in een dienst. ‘Fan de preek haw ik net folle mei krigen, mar wat hawwe wy moai songen fan ‘e moarn!’, hoorde ik eens iemand zeggen en daar kunnen we ons best wel iets bij voorstellen toch?
Een lied kan ons dragen en in vervoering brengen. Vooral op hoogtijdagen en in tijden van rouw en gemis kan muziek ons diep ontroeren en tegelijkertijd helend werken. Ze kan ons a.h.w. optillen en ons door verdriet heen sleuren. Natuurlijk zijn er wel allerlei vormen te bedenken om muziek te maken en woorden te laten klinken, maar samen woorden van hoop en troost zingen, dat doet echt wat met ons. 

Binnenkort mogen de kerken weer open en daar kunnen we alleen maar blij om zijn. We gunnen het elke gemeente van harte, maar het virus heeft ons ook bewezen hoe kwetsbaar wij allemaal zijn, daarom is voorzichtigheid wel geboden. Elke kerkenraad kan het beste zelf beoordelen wat voor de gemeente een veilige en verantwoorde manier is om samen te zijn. 
We zullen er allemaal aan moeten wennen dat diensten straks misschien anders georganiseerd worden dan we gewend zijn en misschien ook andere samenkomsten in ons gemeentezijn. 
Mocht een kerkdienst om veiligheidsredenen niet door kunnen gaan dan is het wijs om voorlopig door te gaan op de digitale weg. Daarnaast zouden gemeenten kunnen beginnen met een kleine groep gemeenteleden samen te komen. Bijvoorbeeld om samen een digitale dienst voor te bereiden, een Bijbeltekst te behandelen of voor een pastoraal gesprek.   
Het vraagt moed van ons allemaal om de onzekere toekomst onder ogen te blijven zien en te onderkennen dat we misschien afstand moeten nemen van grote bijeenkomsten en van onze vaste gewoonten. Aan de andere kant is het vandaag misschien ook het juiste moment om gewenste veranderingen in te voeren. 

Zondag vieren we Pinksteren, laten we onze ziel maar warmen aan de warme zachte kant van G’d. Die kant zorgt voor moed en creativiteit, voor hoop en vertrouwen en vooral het laatste hebben we nodig om erin te geloven dat het wel goed komt met ons. Met ons land, de wereld en haar mensen. 
Wij wensen u wijsheid toe, houd goede moed en blijf vooral gezond! 
Gezegende Pinksterdagen.

Namens het bestuur van de Friese Doopsgezinde Sociëteit 
met een hartelijke groet,
Gatske Koning – Hoogkamp, voorzitter
Korneel Roosma – de Vries, secretaris 


Terug
 
Meer informatie   ANBI-register Friesche Doopsgezinde SociŽteit
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
© 2020 Doopsgezind.nl